لشکر خیز

لشکرخیز. [ ل َ ک َ ] ( نف مرکب ) که بسیار مرد سپاهی از آنجای برون آید یا توان خواست.

جایی که از آن لشکریان بسیار بتوان گرد آورد.

💡 ابا هر یک از مهتران مرد چند یکی لشکری نامدار ارجمند

💡 ز لشکر کسی کو گریزد ز جنگ اگر شیر پیش آیدش گر پلنگ

💡 چنین گفت با لشکر آن جنگجوی که ما بازگشتن نداریم روی

💡 ببد تا برآسود و چیزی بخورد ز لشکر بپرسید پس وز نبرد

💡 به قلوش چنین گفت کای نامدار ندیدم چنین لشکر بی‌شمار