لشته ٔ ترکان

لشته ترکان. [ ل ت َ ی ِ ت ُ ] ( اِخ ) فشته ترکان که نام موضعی است. رجوع به تاریخ سیستان حاشیه صص 401- 402 شود.

💡 ز ترکان ز صد مرد ده رسته بود وزآن ده که بد رسته نه خسته بود

💡 به ترکان چنین گفت کهرم که کار همین بودمان رنج در کارزار

💡 ای سرو من ای بر همه خوبان جهان سر ای ماه من ای بر همه ترکان ختن شاه

💡 نیفه ی نافه ی پر چینِ عرق‌چین تو شد رشکِ ترکان ختایی و بتانِ ختنی

💡 وز آن باره چندی ز ترکان دلیر نگون اندر آمد چو باران به زیر

💡 نباشد جز از کام افراسیاب سر بخت ترکان برآید ز خواب