لالای چشم

لالای چشم. [ ی ِ چ َ / چ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مردمک چشم به اعتبار سیاهی آن، چرا که لالا غلام را گویند و غلام حبشی سیاه باشد. ( غیاث ).

مردمک چشم باعتبار سیاهی آن

💡 چو مردان صف شکستم من به طفلی بازرستم من که این لالای لولو را نمی‌دانم نمی‌دانم

💡 من چه بر بسته ام از لولو لالای سخن کاش چون لاله زبان سخنم بودی لال

💡 دلی ارم سیه بر رخ نهاده داغ لالایی قبولش کن که سلطان را ز لالایی نمی‌باشد

💡 دیرینه غلام شهم، این سروریم بس لالای امیرم که به آفاق امیرم

💡 گوش کن ناله این نی که چو لالای نسیم اشکریزان به نوای بم و زیر آمده است

💡 هندوی خال مبارک به رخت مقبل شد گشت پرویز که در سلک تو لالایی هست