فور زدن

فور زدن. [ زَ دَ ] ( مص مرکب ) تریاک کشیدن. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به فور شود.

(زَ دَ ) (مص ل. ) (عا. ) تریاک کشیدن با وافور.

( مصدر ) تریاک کشیدن با وافور.

(عا.)
تریاک کشیدن با وافور.

💡 سواری فرستاد نزدیک فور که او را بخواند بگوید ز دور

💡 چو دارای دارا و گردان سند چو فور دلیر آن سرافراز هند

💡 تو بر فور فرمان او رد مکن بگویش که ناممکن است این سخن

💡 چو آگاه شد فور کامد سپاه گزین کرد جای از در رزمگاه

💡 تن فور دیدند پر خون و خاک بر و تنش کرده به شمشیر چاک