لغت نامه دهخدا
( فسادآیین ) فسادآیین. [ ف َ / ف ِ ] ( ص مرکب ) بدآیین. بدروش. ( ناظم الاطباء ). آنکه به فساد و تباهی خو گرفته باشد.
( فسادآیین ) فسادآیین. [ ف َ / ف ِ ] ( ص مرکب ) بدآیین. بدروش. ( ناظم الاطباء ). آنکه به فساد و تباهی خو گرفته باشد.
( فساد آیین ) بد آیین. آن که به فساد و تباهی خو گرفته باشد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شما از اول اگر جلوى فساد را نگيريد، معلوم نيست كه به وضع سابق منتهى نشود.
💡 21 - هر كارى سر انجامى دارد و معاد را با فساد و گناه براى خود روز ناگوارى قرارمده.
💡 اگرچه هیچ یک از صحبتم نیند ملول ندیده و نشنیده ز من نفاق و فساد
💡 چرخست علم او که مر او را فساد نیست بحرست جود او که مر او را کنار نیست
💡 دو عامل مهم همواره در فن تاريخ دخالت كرده و موجب فساد و بى اعتبارى آن گشتهاند
💡 گر تو خواهی که درین کارگه کون و فساد آنچه گویی بکنند آنچه بگویند آن کن