لغت نامه دهخدا
عیال فریب. [ ف َ / ف ِ ] ( نف مرکب ) آنکه عیال را بفریبد.آنکه یا آنچه عائله شخصی را فریب دهد:
منجنیقی بود به زیور و زیب
خانه ویران کن عیال فریب.نظامی.
عیال فریب. [ ف َ / ف ِ ] ( نف مرکب ) آنکه عیال را بفریبد.آنکه یا آنچه عائله شخصی را فریب دهد:
منجنیقی بود به زیور و زیب
خانه ویران کن عیال فریب.نظامی.
آنکه عیال را بفریبد آنکه یا آنچه عائله شخصی را فریب دهد
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 و گفت: صوفی نبود تا وقتی که جمله خلق را عیال خود بیند.
💡 خاقانیم نه والله، خاقان نظم و نثرم گویندگان عالم، پیش عیال و مضطر
💡 یک روز بد نشسته به یک پرده صد عیال امروز خانه ویژهٔ یک جفت همسر است
💡 عیال زن خویش باشد هرآنکس که فرمانبرِ زَّن کند خویشتن را
💡 زله از خوان لئیمان چه بری بهر عیال جز ندامت که کشی بر تو حرام است اینجا
💡 چهارم گروه عیال و زناناند که در باطن و اندرون تو باشند و ترا بکار آیند.