عمری علی بن محمد

[ویکی نور] نجم الدین ابوالحسن علی بن ابی الغنائم محمد عمری علوی معروف به ابن صوفی عالم نسب شناس شیعه و مؤلف کتاب المجدی در دهه آخر قرن چهارم در بصره متولد شد.
نسب او به عُمَر الاطراف فرزند حضرت علی علیه السلام می رسد و از این رو به عمری شهرت دارد. پدر وی ابوالغنائم محمد نیز از عالمان انساب بود و نسب شناسی در خاندان ابن صوفی سابقه ای دیرین داشت
از کودکی به آموختن دانشهای گوناگون و به ویژه نسب شناسی پرداخت و از محضر استادانی چون ابوالحسن محمد مشهور به عبیدلی، پدرش ابوالغنائم، ابوعبداللّه حسین بن محمد بن طباطبا علوی، ابوعلی بن شهاب عُکبری، ابن خداع مصری بهره برد.
وی برای کسب تجربه و دانش اندوزی به سرزمینها و شهرهای بسیاری چون رمله، نصیبین، شام، میّافارقین، مصر، عمان، کوفه و عکبرا مسافرت کرد و سرانجام در موصل درگذشت. ابن طاووس او را سرآمد نسب- شناسان روزگار خود شمرده است.
مقام او در علم انساب به گونه ای است که درباره او گفته اند: دانش نسب شناسی به او منتهی می شود و خدا این علم را برای او مسخّر کرده است. چنانکه عالمان بعدی علم انساب را عیال او دانسته و گفته اند هیچکس نیست که سخنش را به او استناد ندهد.
ابن صوفی با سید مرتضی معاصر بود و از محضر وی نیز بهره برده و از او و برادرش سید رضی حدیث روایت کرده است. وی در 423ق از بصره به موصل مهاجرت کرد و در این شهر همسر گزید و ماندگار شد.

💡 عمری به امید حلقه زد بر در او چون حلقه برون در، دگر بار نیافت

💡 بیدل به اشارات فنا راه نبردی عمری‌ست‌که‌گفتیم نظیر تو ‌عدیم است

💡 نی چون دگران در بدرو کوی بکویم عمری است نصیری وی و بنده اویم

💡 عمری گذشت بر دلم ای عمر نازنین کز تاب اشتیاق تو دارم به سینه داغ

💡 در خون آرزوی تو عمری است می تپد کار دلم به نیم نگاهی تمام کن