علی کسروی

علی کسروی.[ ع َ ی ِ ک ِ رَ ] ( اِخ ) ابن مهدی بن علی بن مهدی کسروی اصفهانی بغدادی شافعی. مکنی به ابوالحسن. وی ادیب وحافظ و نحوی و شاعر و راوی بود. و پیش از سال 289 هَ. ق. در قید حیات بوده است. او راست: 1- الاعیاد و النواریز. 2- تأویل الاحادیث المشکلات الواردة فی الصفات. 3- کتاب الخصال، که در آن اشعار و حکم و امثال راجمعآوری کرده است. 4- مراسلات الاخوان و محاورات الخلان. ( از معجم المؤلفین ج 7 ص 247 ). صاحب معجم المؤلفین به مآخذ ذیل نیز اشاره کرده است: طبقات الشافعیه اسنوی ص 153. الفهرست ابن الندیم ج 1 ص 150. معجم الادباء یاقوت ج 15 ص 88. بغیةالوعاة سیوطی ص 356. کشف الظنون حاجی خلیفه ص 705. هدیة العارفین بغدادی ج 1 ص 678. ایضاح المکنون بغدادی ج 1 ص 220 و ج 2 ص 463.

ابن مهدی بن علی مهدی کسروی اصفهانی بغدادی شافعی مکنی به ابوالحسن وی ادیب و حافظ و نحوی و شاعر و راوی بود و پیش از سال ۲۸۹ قمری در قید حیات بوده است

💡 احمد کسروی در صفحه ۷۴۹ کتاب تاریخ مشروطه ایران اسم روستا را ساوالان نگاشته‌است.

💡 نسل بزرگ و فضل و هنر باشد ای شگفت چون گشت فضل جرم و گنه نسل کسروی

💡 ای قصد تو به دیدن ایوان کسروی اندیشه کرده ای که بدیدار آن روی

💡 آن کس که هر دو دید، مر ایوان خواجه را بسیار فضل دید بر ایوان کسروی

💡 علی‌اکبر حَکَمی‌زاده از روحانیون تجددطلب و عقلگرا به سبک احمد کسروی بود.