عزا بزا

( عزاً بزاً ) عزاً بزاً. [ ع َزْ زَم ْ ب َزْ زَن ْ ] ( ع ق مرکب )بی شک و لامحاله. ( ناظم الاطباء ). رجوع به عَزّ شود.

💡 در عزای عاشق خود شمع سوزد تا به حشر خوب معشوق وفاداری بود، پروانه را

💡 درین عزا و مصیبت چه جای خرسندیست؟ سکون عقل درین ره نه از خردمندیست

💡 از سوز آه و ناله یاران درین عزا دشمن اگر رسید هم اندوهناک رفت

💡 (صامت) به هر کجا که نمود این عزا بپا یک دل نماند کز اثرش خون روان نبود

💡 برسم ماتمیان در عزای او تا حشر برهنه گشت جهان روز و، شب سیه پوشید

💡 بپا کنید چو بزم عزای شاه شهید ز دیده ها رگ سیل سرشک، باز کنید