لغت نامه دهخدا
طیب اﷲ روضته. [ طَی ْ ی َ بَل ْ لا هَُ رَ ض َ ت َه ْ ] ( ع جمله فعلیه دعایی ) هنگام بیاد آوردن مردی ازجهان رفته گویند، یعنی پاکیزه گرداناد خدای مرغزار او را ( کنایه از مرقد ).
طیب اﷲ روضته
جمله سازی با طیب اﷲ روضته
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مشکین ز طیب نافه خلقش مشام گل روشن ز گرد موکب او چشم توتیا
💡 نیاید از دم روحالقدس این طیب طوبیلک که از یکبوی جانپرور جهانی شادمان کردی
💡 این روستا در دهستان طیبی سرحدی شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۳۲ نفر (۸خانوار) بودهاست.
💡 دمیده نرگس و بویش دمان چنانکه کسی میان مجمر سیمین نهد بر آتش طیب
💡 این روستا در دهستان طیبی سرحدی شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۸ نفر (۱۱خانوار) بودهاست.