کلمه «طبیب القلب» در اصطلاح صوفیه به کسی گفته میشود که عارف به علم توحید باشد و توانایی هدایت و تکمیل مریدان را داشته باشد. این فرد نقش راهنما و مربی روحانی را در مسیر کمال معنوی ایفا میکند و با دانش و بصیرت خود قلب و روح پیروان را اصلاح و تقویت مینماید. در متون تصوف، طبیب القلب به کسی اطلاق میشود که نه تنها علم دینی و عرفانی دارد، بلکه قدرت ارشاد عملی نیز دارد و میتواند مریدان را به سوی کمال و فضایل اخلاقی رهنمون شود. این تعبیر گاه به صورت استعاری برای کسی بهکار میرود که دلها را با کلام و رفتار نیکوی خود آرام و روشن میسازد. طبیب القلب در کنار هدایت معنوی، سرمشقی از اخلاق نیکو و رفتار شایسته برای مریدان است. او هم معلم و هم راهنمای معنوی به شمار میرود و جایگاه ویژهای در سلسلههای تصوف دارد. به زبان ساده، طبیب القلب کسی است که با دانش و بصیرت، دلها را درمان و اصلاح میکند و پیروان را در مسیر معنوی رشد میدهد. در مجموع، این اصطلاح نشاندهنده ترکیبی از علم، اخلاق و توانایی هدایت روحانی است که در عرفان و تصوف ارزشمند شمرده میشود.
طبیب القلب
لغت نامه دهخدا
طبیب القلب. [ طَ بُل ْ ق َ ] ( ع ص مرکب، اِ مرکب )( اصطلاح تصوف ) شخصی را گویند که عارف بود بعلم توحید، و قادر باشد به ارشاد و تکمیل مریدان. کذا فی کشف اللغات. ( کشاف اصطلاحات الفنون ) ( آنندراج ). || زهره که مطربه فلک است. ( آنندراج ) ( شعوری ). || سرودگوی خوش الحان و خوب صورت و مطبوع طبع.
فرهنگ فارسی
نزد صوفیه شخصی را گویند که عارف بود بعلم توحید و قادر باشد بارشاد و تکمیل مریدان.
