کلمه «طاقتزدا» صفتی است که به چیزی یا کسی اطلاق میشود که باعث فرسایش، خستگی یا کاهش توان و نیرو میگردد. این واژه بیانگر حالتی است که انسان یا موجود زنده را از نظر جسمی یا روحی خسته و ناتوان میکند و انرژی او را تحلیل میبرد. در کاربردهای روزمره، کار طاقتزدا میتواند شامل فعالیتهای جسمی شدید، مشکلات روحی یا فشارهای روانی باشد که تحمل آن دشوار است. همچنین، شرایط طاقتزدا میتواند محیطی سخت یا دشوار باشد که ادامه زندگی یا انجام وظایف را مشکل میسازد. این صفت در ادبیات فارسی برای توصیف سختیها و مشقات زندگی و همچنین نیروهای مخرب یا دشوار به کار رفته است. به طور کلی، چیزی که طاقتزدا باشد، توان و صبر انسان را میسنجد و گاهی نیاز به استراحت، صبر یا کمک دیگران ایجاد میکند. در روانشناسی و جامعهشناسی نیز واژه طاقتزدا به شرایط یا موقعیتهایی اشاره دارد که فشار روانی و جسمی زیادی ایجاد میکنند.
طاقت زدا
لغت نامه دهخدا
طاقت زدا. [ ق َ زَ / زِ زُ ] ( نف مرکب ) که طاقت و شکیب ببرد. که تاب و توان بزداید.
فرهنگ عمید
آنچه تاب وتوان را از بین ببرد، زدایندۀ طاقت.