واژه «طاس بقچه» در زبان فارسی به مجموعه وسایل و لوازم مورد نیاز برای رفتن به حمام گفته میشود که به صورت یک بسته یا بقچه جمعآوری و همراه فرد حمل میگردد. این ترکیب در فرهنگ سنتی ایران به وسایلی اشاره دارد که برای استحمام شخصی مردان یا زنان در حمامهای عمومی مورد استفاده قرار میگرفته است. در گذشته، افراد برای رفتن به حمام، لوازم خود را در پارچهای میبستند و به صورت بقچه همراه میبردند که به آن طاس بقچه گفته میشد. این وسایل معمولاً شامل حوله، لنگ، صابون، شانه و دیگر لوازم ضروری نظافت شخصی بوده است. استفاده از طاس بقچه در فرهنگ حمامهای سنتی ایران امری رایج و ضروری به شمار میرفته است. این اصطلاح نشاندهنده نظم و شیوه خاص زندگی در دورههایی است که حمامهای عمومی نقش مهمی در بهداشت اجتماعی داشتند. طاس بقچه نه تنها یک وسیله کاربردی، بلکه بخشی از فرهنگ و آداب رفتن به حمام در جامعه قدیم ایران محسوب میشده است. این مفهوم بیانگر شیوه بستهبندی و حمل وسایل شخصی در قالبی ساده و قابل حمل بوده است. در متون لغوی، این واژه به عنوان ترکیبی برای بیان مجموع اسباب حمام فرد تعریف شده است.
طاس بقچه
لغت نامه دهخدا
طاس بقچه. [ س ِ ب ُ چ َ / چ ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مجموع اسباب حمام مردی یا زنی.
فرهنگ فارسی
مجموع اسباب حمام مردی یا زنی