صندل ابیض

صندل ابیض. [ ص َ دَ ل ِ اَب ْ ی َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) صندل سفید. طبیعت آن سرد بود در سوم، درد سر و خفقان گرم را نافع بود و نقرس ضعف معده را سود دارد... و مضر بود به حلق و آواز، و مصلحش نبات است و گلاب. ( از اختیارات بدیعی ).

صندل سفید

💡 دردسر کم بود تا تدبیر صندل محو بود صنعت بالین و بستر خلق را بیمارکرد

💡 روز ۵ نوامبر (۲۶ آذر) به عنوان روز جهانی صندلی اعلام شده است.

💡 قبول سجده بت نیست در لوح جبین من چرا طغرای صندل از کنشتم آرزو باشد؟

💡 بگفتمش صنما مار زلف مشکینت چه پیچد این همه بر آن رخان صندل سار

💡 می‌گریزد خوابم از جایی که مخمل می‌برند دردسر می‌گیردم تا نام صندل می‌برند

💡 مُردم و آسوده از دردسر عالم شدم تختهٔ تابوت پندار‌ی ز چوب صندل است