صحرای سعدبن عب

صحرای سعدبن عبدا. [ ص َ ی ِ س َ دِ ن ِ ع َ دِل ْ لا ] ( اِخ ) از طسوج و ناحیه رود آبان. ( تاریخ قم ص 113 ).

💡 عالمی را وحشت ما چون سحرآواره‌کرد چین‌فروش دامن صحرای امکانیم ما

💡 صحرای ساده ای است که در وی گیاه نیست نسبت به روی نوخط دلدار آینه

💡 رو به صحرای عدم تافتی از شهر وجود من ازین شهر ملولم تو به صحرا چونی

💡 برنمی‌خیزیم از جای خود و آواره‌ایم دامن صحرای مجنون تو طرف دامن است

💡 ناامیدی بسکه سامان طمع در خاک ر یخت ریگ صحرای قیامت جمله دندان یافتم