صبح ملمعنقاب

صبح ملمعنقاب. [ ص ُ ح ِ م ُ ل َم ْ م َ ن ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از صبح کاذب است که صبح اول باشد. ( برهان ):
زد نفس سربمهر صبح ملمعنقاب
خیمه روحانیان گشت معنبرطناب.خاقانی.

کنایه از صبح کاذب است که صبح اول باشد

💡 ز خاکِ ما نتوان برد ذوقِ خرسندی چو صبح اگر همه بر باد رفته، دستِ دعاست

💡 زین‌ گلستان دامنی بر چیده‌ام مانند صبح کز گریبان فلک دارد تبسم چین من

💡 سحر که باد صبا از رخش نقاب گرفت دو دست صبح به روی خود آفتاب گرفت

💡 صبح وصل از افق مهر بر آید روزی وین شب تیره ی هجران بسر آید روزی

💡 بخوان دعائی و چون صبح در دم از سر صدق وز آفتاب چو عیسی بدان دعا بگذر