شکار دوانی

شکاردوانی. [ ش ِ دَ ] ( حامص مرکب ) راندن نخجیران به جایی که شکردن آنان سهل گردد. ( یادداشت مؤلف ). آهوگردانی. رم دادن شکار تا به تیررس آید. شکارگردانی.

آهو گردانی رم دادن شکار تا به تیرس آید شکار گردانی.

💡 از زلف او نمی رهی ار صد هزار سال شبدیز می دوانی و شب گیر می کنی

💡 تا سال ۱۸۷۳ برایانت رئیس باشگاه پاسیفیک جوکی بود که مسابقات اسب دوانی را در میدانی در شهر برگزار می‌کرد.

💡 ز راه دور دویدم برت، ستیزه رها کن غریبم آید از آن رخ، که بر غریب دوانی

💡 سخن از قد تو گفتم چو دوانی ز آنرو سخنانم همه در عالم بالا خوانند

💡 گویشها (کازرونی، دوانی، کوهمره ای، عبدویی)، آداب، رسوم، سنت‌ها و مثل‌های موجود در این منطقه به خاطر دربرداشتن ویژگی‌های زبان و فرهنگ کهن این دیار، از دیر باز توجه زبان‌شناسان را به خود جلب کرده‌است.