شکار دوانی
متضادها
شکار کمین
لغت نامه دهخدا
شکاردوانی. [ ش ِ دَ ] ( حامص مرکب ) راندن نخجیران به جایی که شکردن آنان سهل گردد. ( یادداشت مؤلف ). آهوگردانی. رم دادن شکار تا به تیررس آید. شکارگردانی.
فرهنگ فارسی
آهو گردانی رم دادن شکار تا به تیرس آید شکار گردانی.
جمله سازی با شکار دوانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 از زلف او نمی رهی ار صد هزار سال شبدیز می دوانی و شب گیر می کنی
💡 تا سال ۱۸۷۳ برایانت رئیس باشگاه پاسیفیک جوکی بود که مسابقات اسب دوانی را در میدانی در شهر برگزار میکرد.
💡 ز راه دور دویدم برت، ستیزه رها کن غریبم آید از آن رخ، که بر غریب دوانی
💡 سخن از قد تو گفتم چو دوانی ز آنرو سخنانم همه در عالم بالا خوانند
💡 گویشها (کازرونی، دوانی، کوهمره ای، عبدویی)، آداب، رسوم، سنتها و مثلهای موجود در این منطقه به خاطر دربرداشتن ویژگیهای زبان و فرهنگ کهن این دیار، از دیر باز توجه زبانشناسان را به خود جلب کردهاست.
💡 در دوران باستان، شکار دوانی روشی هیجانانگیز و پرتحرک بود که در آن حیوانات با سرعت زیاد در دشتهای باز تعقیب میشدند تا شکارگر موفق شود.
💡 داستانهای حماسی بسیاری روایت میکنند که در آنها پادشاهان و اشراف برای تمرین مهارتهای سوارکاری و تیراندازی خود، به شکار دوانی در جنگلهای وسیع میپرداختند.
💡 مفهوم شکار دوانی در متون ادبی قدیمی، نمادی از قدرت، سرعت و توانایی بالای جنگجویان در مواجهه با شرایط سخت و طبیعت وحشی و ناآرام است.