شکار اهنج

( شکارآهنج ) شکارآهنج. [ ش ِ هََ ] ( اِ مرکب ) آلت چوبینی که بدان صیقل میکنند و چیز را جلا میدهند. || سیخی چوبین مر نانوایان را که دارای قلاب آهنین میباشدو بدان نان را از تنور برمیگیرند. ( ناظم الاطباء ).

( شکار آهنج ) آلت چوبین که بدان صیقل می کنند و چیز را جلا می دهند سیخی چوبین و مرنانوایان را که دارای قلاب آهنین می باشد و بدان نان را از تنور بر می گیرند.

💡 صیدگاه دلم آیا ورق جلوه کیست که ز هر نقش قدم زخم شکاری پیداست

💡 زلف چو چنگ باز بر آن روی چون تذرو بهر شکار این دل پر دل فکنده ای

💡 مو به مو مژگان تر باید شکار عشق را گریه بسیار است ابر نوبهار عشق را

💡 من صید لاغرم به کمند تو پای‌بند بگشای دست و روی متابَش شکار خویش

💡 کنی تو صید دل بیدلان چنانکه امیر کند یلان را از تیغ جانشکار شکار