شور خره

شورخره. [ خ َرْ رَ / رِ ] ( ص مرکب ) شوره خره. سخت شور ( طعام، آب ). ( از یادداشت مؤلف ).

سخت شور

💡 چو لختی چنین گفت از پا فتاد زبانش از آن شور و غوغا فتاد

💡 شور جنونت ار برسد یک‌ جهت مرا از ورطه وجود و عدم می‌کند خلاص

💡 بپرسید این شور و غوغا ز چیست در این وقت این فتنه بر پا ز کیست

💡 میخانه از لعل لب تو پرشرو شور است مسجد ز تجلی رخت غرقه نورست

💡 ملاحت از سخن من برد لب یوسف نمک به شور قیامت دهد نمکدانم

💡 صبحِ محشر شور در عالم فکند و همچنان آسمان امیدوار عافیت دارد مرا