شهاب مخبر

شهاب مخبر. [ ش ِ م َ ب َ ] ( ص مرکب ) که مخبری آتشین داشته باشد. آتشین خوی. تندخوی: روزی صیادان، پیلی وحشی گرفتند... بادحرکت، آتش سرعت، کوه پیکر، سحاب منظر، شهاب مخبر... ( سندبادنامه ص 56 ).

که مخبری داشته باشد آتشین خوی تند خوی.

💡 مصرع صائب جگرسوزست چون تیر شهاب این خدنگ گرمرو، گویا ز شست آتش است

💡 ز سهم تیر تو خصمت دو تا شود چو کمان شهاب وار چنان کو برون جهد ز کمین

💡 سر تیغ تو زمرد شد و اعدا افعی نوک تیر تو شهاب آمد و خصم اهریمن

💡 نالهٔ عشاق و آه بوالهوس با هم مسنج فرقها دارد شکوه برق تا مد شهاب

💡 شهاب نیست که می‌ریزد آسمان هرشب ز نقد خویش برین بارگاه بهر نثار