شنا بردن

شنا بردن. [ ش ِ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) شناه بردن. شنا کردن:
ای به دریای عقل برده شناه
وز همه نیک و بد شده آگاه.منجیک ( از اوبهی ).

شنا کردن

💡 گر تو حکم راست خواهی خیز راست اختیار اینجا گمان بردن خطاست

💡 بر تابع فرمان‌ها فرض است جنان اما بی‌عون تو نتواند کس بردن فرمان‌ها

💡 نمی گردد تنک خلقش ز بردن که دریا کمی نمی گردد ز خوردن

💡 زند زآنند خلایق که ز گرمی هوا ملک الموت نیاید ز پی بردن جان

💡 عرشرا خدمت اوکردن کاریست سبک فرش را مسند او بردن باریست گران

💡 بیداد مکن بر دل عشاق از این بیش زیرا که ز حد بردن بیداد روا نیست