شاه بلوت

شاه بلوت. [ ب َ ] ( اِ مرکب ) رجوع به شاه بلوط شود.

💡 در اوایل سال ۱۸۵۲، بلوت به درجهٔ ستوان ارتقا یافت و در همان سال با هیئت اعزامی که هدف آنان یافتن فرانکلین تحت رهبری سروان ادوارد آگوستوس اینگلفیلد بود، همراه شد. به مانند قبل، هوش، از خودگذشتگی و شجاعت وی تحسین همگان را برانگیخت. در حالی که با دو همرزم خود به سفری مخاطره‌آمیز برای ارتباط با ادوارد بلچر رفته بود، به صورت ناگهانی در روزنه‌ای میان توده‌های شکسته یخ در کانال ولینگتون، ناپدید شد. یادبودی از او در نزدیکی جزیره بیچی ساخته شد و درآمد ماهیانه‌ای توسط امپراتور ناپلوئن سوم به خانوادهٔ وی تعلق گرفت.