شاباش کردن

شاباش کردن. [ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) ( مخفف شاه باش یا شادباش ). شاه یا شادباش گفتن. تهنیت کردن. گفتن به داماد یا عروس یا حاکم نو یا تازه واردی شاه باش یا شادباش:
بلیس کرد ورا دست بوسه و شاباش
نشست پیش وی اندر به حرمت و تعظیم.سوزنی.|| توسعاً، نثار کردن زر و سیم و شکر و گهر بر سر عروس یا داماد یا پادشاه یا حاکم و تازه واردی بزرگ. و رجوع به شاباش شود.

شاه یا شاد باش گفتن تهنیت کردن

💡 احسنت ای قدوم نه این بودمان گمان شاباش ایفلک نه چنین بودمان یقین

💡 می خوردنش ندیدی اشکوفه‌اش ببین شاباش ای شکوفه و ای باده مرحبا

💡 خلقان همه خوش خفته عشاق درآشفته اسرار به هم گفته شاباش زهی آیین

💡 موی را نادیده می‌کرد آن لطیف شیر را شاباش می‌گفت آن ظریف

💡 تا فشاند به سر مجلسیان شب شاباش دامن چرخ پر از لؤلؤ لالا بودی