سروشی کردار

سروشی کردار. [ س ُ ک ِ ] ( ص مرکب ) کسی که فرشته منش باشد. ( آنندراج ) ( انجمن آرا ).این کلمه دساتیری است. رجوع به فرهنگ دساتیر شود.

💡 ناگاه سروشی آمد از عالم غیب «ای بنده بیا که باب رحمت واشد»!

💡 ز گنبد چه آمد برون سرفراز سروشی بگوشش چنین گفت راز

💡 سروشی تو ای ماه رخ یا پری که دل ها چو جان ها همی پروری

💡 که آمد به گوشم خروش سروشی که ای مبتلای بلا از دو جانب

💡 سروشی در آن راهش آمد به پیش بمالید بر دست او دست خویش

💡 گوش جان را ز ره غیب سروشی آمد سوی آرامگه قدس روانم کردند