زلالی هروی

💡 اشک من کآب زلالی است که نتوان گفتن تازگی بخش نهالی است که نتوان گفتن

💡 ای دست حق بماند سر سبز و جاودانی چون خضرش ار ببخشی از حوض خود زلالی

💡 من ازین چشمه زلالی خورده‌ام دیده و دل ز آب تازه کرده‌ام

💡 شاها چو شود لفظ متین یاور طبعم گویی‌ که جهد بیرون از سنگ زلالی

💡 کلام نی که زلالی بدیع سلسله‌ای طراز دوش امم گوشوار گوش گرام

💡 باکی نبود زانکه تنت سفله سفالی است گر تو به دل پاک چو پاک آب زلالی