زرق پیشه

زرق پیشه. [ زَ ش َ/ ش ِ ] ( ص مرکب ) ریاکار. حیله گر. مکار:
خاقانی را دلی است آلوده خشم
زین زُرّق زرق پیشه ازرق چشم.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 725 ).رجوع به زرق شود.

ریا کار حیله گر مکار

💡 بنابراین، وی به سبب پیشه شیشه‌گری‌اش، به این نام معروف شده‌است.

💡 رهبر شوروی استراتژی خود را برای پیشه‌وری بیان می‌کند:

💡 پیشه مردم روستا اغلب کشاورزی، دامپروری و زراعت می باشد.

💡 من چون برم ز دوست گله پیش غیر دوست چون پیشه ی دو چشم خوش دوست دلیریست

💡 بدانه تخمها در پیشکارانند مردم را که هریک ز آن یکی کارو یکی پیشه دگر دارد