زرافشانی کردن

زرافشانی کردن. [زَ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) زرافشان کردن:
نخستش خواند باید با صد امید
زرافشانی بر او کردن چو خورشید.نظامی.

زر افشان کردن

💡 وی که دایم چو پنجه ی خورشید کف جودت کند زرافشانی

💡 بود مریخ و خورشید آسمان کامکاری را حسامت در سراندازی و دستت در زرافشانی

💡 به سالار مهین بارگه الله‌وردی‌خان که بدهم در سر‌افشانی سمر هم در زرافشانی

💡 بهر آموزد از لفظ بدیع تو گهرباری خزان آموزد از کف جواد تو زرافشانی

💡 گهی می‌خواهد از من پیشکش بهر تو دریادل که دست درفشانت عار دارد از زرافشانی

💡 شرمسارست توانگر ز زرافشانی خود چون گدای تو کند دست بجان افشانی