زبر گلوید

زبرگلوید. [ زَ ب َ گ ِ] ( اِ مرکب ) دیگ باشد که در آن طعام پزند. ( آنندراج ). دیگ. ( ناظم الاطباء ).

دیگ

💡 آنکه او را قیصر قصر زبر جد می نهند هست کمتر مشعل افروز رواقت شمس نام

💡 خود حُسن ساکن است و؛ مقیم اندر آن وجود زآن ساکن اند زیر و زبر این مُفَتِّشان

💡 سنگ و سندان چه بود با دل ما بی خبران تو بخاک اندر و ما بر زبر آن گذران

💡 از شادروان سيد محمد حسين شهريار، شاعر زبر دست ودل آگاه معاصر مى شنويم:

💡 فتاده بینی درموج خون چوسایه درآب زتاب حمله زبر زیرگشته اسب وسوار