زاج بامیانی
لغت نامه دهخدا
زاج بامیانی. [ ج ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) قسمی زاج زرد است. بیرونی گوید: در هند بوسیله زاج زرد بامیانی و یا زاج سفید مولتانی جوهر شمشیر [ آب داده ] را ظاهر میسازند. ( الجماهر بیرونی ص 253 ). و رجوع به مخزن الادویه و زاج اصفر شود.
فرهنگ فارسی
قسمی زاج زرد است
جمله سازی با زاج بامیانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 نقل قول سید انور آزاد: «هنرمندانی که در دمبوره توانایی خاص داشتهاند و حق استادی دارند: استاد شاهعوض از اسماعیلیههای بامیان، استاد غلامسرور سرخوش، استاد غلامسخی بامیانی (بچه میرزاگل) استاد صفدر توکلی، استاد صفدر خیرعلی، استاد خانمحمد دلبری.»
💡 باستانشناسان در حین کاوشهای خود در مناطق مختلف، نمونههایی از زاج بامیانی را یافتند که نشاندهنده کاربرد این ماده در صنایع معدنی و شیمیایی قدیمی است.
💡 زاج بامیانی به دلیل ویژگیهای شیمیایی منحصربهفرد خود در میان سایر انواع نمکهای فلزی، در دوران باستان برای رنگآمیزی اشیاء قیمتی مورد استفاده قرار میگرفت.
💡 بررسی ساختار کریستالی زاج بامیانی میتواند به دانشمندان کمک کند تا بفهمند چگونه تمدنهای اولیه از منابع طبیعی منطقه برای تولید مواد شیمیایی بهره میبردند.