زاج زرد

لغت نامه دهخدا

زاج زرد. [ ج ِ زَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) زاج اصفر. قلقطار. رجوع به مفردات ابن بیطار و زاج اصفر در لغت نامه شود.