رهنمونی کردن

رهنمونی کردن. [ رَ ن ُ / ن ِ / ن َ مو ک َ دَ ] ( مص مرکب ) رهنمایی کردن. راهنمایی کردن. ارشاد. هدایت. ( یادداشت مؤلف ):
به آن کس ترا رهنمونی کنیم
به هنگام یاری فزونی کنیم.فردوسی.به داد و به بخشش فزونی کند
جهان را بدین رهنمونی کند.فردوسی.بدین رنجها بر فزونی کنید
مرا سوی او رهنمونی کنید.فردوسی.و دهموس شبان بود که ایشان را [ اصحاب کهف را ] به غار رهنمونی کرد. ( مجمل التواریخ و القصص ). و ابلیس ایشان را رهنمونی کرد بر معادن جواهر. ( مجمل التواریخ و القصص ). بعد از آن او را [ بخت النصر را ] به دانیال رهنمونی کردند. ( مجمل التواریخ و القصص ).
پیری و ضعیفی و زبونی
کردش به رحیل رهنمونی.نظامی.کاغذین جامه به خونابه بشویم که فلک
رهنمونیم به پای علم داد نکرد.حافظ.

رهنمایی کردن. ارشاد. هدایت

💡 یا خطا رفت از نشان کوی تو آنکه کردم رهنمونی سوی تو

💡 بسی کوشید تا من بعد ده سال به وصلش رهنمونی کرد اقبال

💡 چرا باشی نه کافر نه مسلمان که تو نه رهروی نه رهنمونی

💡 نوش‌لب گفت چار مشکل سخت پرسم از وی به رهنمونی بخت

💡 به داد و به بخشش فزونی کند جهان را بدین رهنمونی کند

💡 کسی کز راستی جوید فزونی کند پیروزی او را رهنمونی