ربیع گرگانی

ربیع گرگانی که با عنوان ربیع گرگانی مازندرانی نیز شناخته می‌شود، یکی از شاعران دوره قاجار است که زادگاه او منطقه گرگان یا مازندران بوده است. دیوان اشعار این شاعر در کتابخانه ملک تهران با شماره ۶۴۱۲ نگهداری می‌شود و محتوای آن عمدتاً دربرگیرنده مدیحه‌سرایی برای مظفرالدین شاه ولیعهد و سایر حکام و بزرگان عصر او است. حجم دیوان او حدود سه هزار بیت شعر را شامل می‌شود که نشان‌دهنده فعالیت ادبی قابل توجه او در سبک قصیده‌سرایی سنتی است. یکی از ویژگی‌های جالب توجه در دیوان ربیع گرگانی، وجود قصیده‌ای به گویش محلی گرگانی است که همراه با ترجمه واژه‌های آن ارائه شده و از این جهت برای پژوهش در حوزه زبان‌شناسی و گویش‌های ایرانی حائز اهمیت است. اطلاعات مربوط به این شاعر در منابعی مانند کتاب «الاصابة» ثبت شده و او را به عنوان یکی از چهره‌های ادبی کمترشناخته شده اما مؤثر در عصر خود معرفی می‌کند.