راحله روا

راحله روا. [ ح ِ ل ِ رَ ] ( ص مرکب ) آنکه راحله بدهد مانند حاجت روا. ( آنندراج ).

آنکه راحله بدهد مانند حاجت روا

💡 خود را به تو بی راحله رفتم برسانم چون گرد پی قافله رفتم برسانم

💡 آتش‌نوشته‌های مدادشمعی، سروده راحله معماریان، انتشارات دفتر شعر جوان.

💡 يا بن رسول الله ! راه دور است و تهيه زاد و توشه راحله به اندازه كافى در توانمنيست.

💡 کایاک دونفره ۵۰۰متر جوانان- راحله احدپور و هنگامه احدپور مدال برنز

💡 کرده به عالم روان حسن تو کاروان دوان وز در شاه خسروان یافته زاد و راحله

💡 ای مانده در این راه‌گذر، راحله‌ای ساز از علم و ز پرهیز که راهت به قفار است