ذات اشاجع

ذات اشاجع. [ ت ُ اَ ج ِ ]( ع ص مرکب ) یا غدد ذات الاشاجع. این کلمه در نصاب الصبیان چ برلین در قطعه ذیل که محرّمات گوسفند را گردکرده، آمده است و در جای دیگر نیافتیم:
غدد ذات اشاجعحدق و فرج و قضیب
انثیان و دم و عِلبا و نخاعست و طحال.
پس مثانه است و مراره است و مشیمه خرزه
یاد گیر این که ترا بازرهاندز وبال.

یا غدد ذات اشاجع.

💡 گفت وهمم کان خیال تست هان ذات خود را از خیال خود بدان

💡 سخن کز عشق آید آن یقین است که بیشک ذات رب العالمین است

💡 اگر یکرنگ خواهی شد تو در ذات حقیقت محو گردان در یکی ذات

💡 اولیا چونکه جمله یک ذات اند از خدا زنده وز خود مات اند

💡 تو صافی باش بر مانند ذرّات ز فیض وصل اعیان باش در ذات