لغت نامه دهخدا
ذات البطن. [ تُل ْ ب َ ] ( ع اِ مرکب ) آنچه در شکم بود از فضول.
ذات البطن
فرهنگ فارسی
( اسم ) آنچه از فضول در شکم باشد.
آنچه در شکم بود از فضول.
ذات البطن. [ تُل ْ ب َ ] ( ع اِ مرکب ) آنچه در شکم بود از فضول.
( اسم ) آنچه از فضول در شکم باشد.
آنچه در شکم بود از فضول.
