لغت نامه دهخدا
دیلم وار. [ دَل َ ] ( ص مرکب ) مانند دیلم. همچون دیلم:
مرا شد گلشن عیسی وزین رشک آفتاب آنگه
سپر فرمود دیلم وار و زوبین کرد ماکانی.خاقانی.سپر زرد کرده دیلم وار
همه زوبین اصفر اندازد.خاقانی.
دیلم وار. [ دَل َ ] ( ص مرکب ) مانند دیلم. همچون دیلم:
مرا شد گلشن عیسی وزین رشک آفتاب آنگه
سپر فرمود دیلم وار و زوبین کرد ماکانی.خاقانی.سپر زرد کرده دیلم وار
همه زوبین اصفر اندازد.خاقانی.
مانند دیلم.
💡 بندر دِیلَم یکی از شهرهای بندری استان بوشهر و مرکز شهرستان دیلم است.
💡 از ترک و دیلم و عرب و روم عالمی جز تو به اوزگَند که آورد زاصفهان
💡 در آن مصاف جهانی نهاده روی به رزم ز کرد و پارسی و ترک و تازی و دیلم
💡 کردان دیلم در ناحیه کوهستانی مشرق سفیدرود دشت دیلمان زندگی می کنند.
💡 روی دیلم دیدم از غم موی زوبین شد مرا همچو موی دیلم اندر هم شکست اعضای من
💡 این است همان درگه کاو را ز شهان بودی دیلم مَلِکِ بابِل، هندو شهِ ترکستان