دیر ابوحنس

💡 پس از دیری به خود باز آمد آن دیو به راون گفت کای دیوانه جان دیو

💡 دیر زی به که دیر یابد کام کز تمامی‌ست کار عمر تمام

💡 گر دیر دهم جان ز غمش نیست ز سختی شوق رخ آن شوخ‌شمایل شده باعث

💡 صبح است و گشادند در دیر مغان را پیمانه نهادند بکف مغبچگان را

💡 خورشید برآمد ای نگارین دیر است بر بنده اگر نتابد از ادبیر است

💡 که ایدر بدین‌سان بماندیم دیر برآویخت با دام روباه شیر