دور پار

دور پار. [ رِ ] ( اِ فعل، صوت ) کلمه دعا که به زن گویند یعنی خدانکناد و دورباد. ( ناظم الاطباء ). چنین است در ناظم الاطباء و ظاهراً به اضافه «را» باید خواند یعنی دور از پارسال. و به هر حال در این متفرد است. ( یادداشت لغتنامه ).

کلمه دعا که به زن گویند یعنی خدا نکناد و دور باد.

💡 کدام دیده خونبار شد عنانگیرش؟ که دور مانده من هیچ از آن سفر نرسید

💡 در شفق نیست مه نو که دگر ساقی دور جام لبریز به کف از می رخشان دارد

💡 لابه‌ها کردمش از دور و ثمر هیچ نداشت آهوی وحشی من پا به فرار آمده بود

💡 گر دور بود منزل و ور راه خطرناک غم نیست که لطف خضرم راهبر برآمد

💡 در همه دور زمان رهبر مردم گشتند از همه کار جهان حل معما کردند