دررفتگی درون لگنی

{central dislocation} [ارتاپزشکی] ورود سر استخوان ران به داخل لگن پس از شکستن دیوارۀ مرکزی مفصل لگن (acetabulum )

💡 بیش از ۹۰ موارد علت دررفتگی، سقوط از بلندی یا تصادف جاده‌ای است. موارد نادری در برق گرفتگی یا تشنج‌های شدید دیده شده‌است.

💡 شبکه‌های دو بعدی نیمه منظم با استفاده از میکروسکوپ چشمی مطالعه شده‌اند، مانند نمون‌های جمعاوری شده در سطوح الکترود. میکروسکوپ دیجیال ویدیو وجود یک فاز تعادل هگزاتیک را فاش می‌کند. این مشاهدات با این توصیف که ذوب ممکن است طی رها کردن جفت دررفتگی شبکه انجام گیرد همخوانی دارد.

💡 به منظور بررسی دقت و صحت ریداکشن از آزمایش‌های کلینیکی و اشعه ایکس، به خصوص در مورد دررفتگی مفاصل استفاده می‌شود که امری بسیار مهم است.

💡 دررفتگی مفصل ران به دو صورت دررفتگی قدامی و خلفی ممکن است ایجاد شود که در رفتگی خلفی شایع‌تر است. در دررفتگی‌های مفصل ران برای پیشگیری از عوارض لازم است درمان به سرعت و طی کمتر از ۶ ساعت صورت گیرد.

💡 دو روش اصلی تغییر شکل در فلزات لغزش و پیچش است. لغزش با لغزش نابجایی دررفتگی‌های پیچ یا لبه در یک صفحه لغزش رخ می‌دهد.

💡 سابقه تشخیص و درمان دررفتگی شانه به ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد می‌رسد. در مومیایی‌های مصر علائم دررفتگی و آثار درمان‌های اولیه آن یافته شده‌است. همچنین در نقاشی‌های آن دوره، درمان جا انداختن با روش کوخر*[۱] دیده می‌شود.