خیمه ٔ دهر
مترادفها
جهان، دنیا، هستی
لغت نامه دهخدا
خیمه دهر. [ خ َ/ خ ِ م َ / م ِ ی ِ دَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان. ( برهان قاطع ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
کنایه از آسمان
جمله سازی با خیمه ٔ دهر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 عجب اگر نزند روح خیمه جای دگر که سخت رفته ز جا جسم سست بنیانم
💡 تا بصحراشد پی اظهار خود سلطان عشق کرد برپا خیمه حسن از طناب کاینات
💡 چو آمد به نزدیک خیمه فراز بدو در همه رسم و آیین و ساز
💡 از شمع طور خلوت خود را چراغ نه از زلف حور خیمه خود را طناب خواه
💡 ستون بار گه عرش سای او طوبی است طناب خیمه جاهش ز رشته جان است
💡 تن تو چیست یکی خیمه و، ستونش جان طناب، رشته روزی و، میخ آن دندان
💡 شاعر در این بیت با استفاده از استعاره خیمه دهر، به گذرا بودن زندگی انسان و ناپایداری تمام زیباییهای دنیای مادی اشاره کرده است.
💡 در متون کلاسیک فارسی، مفهوم خیمه دهر برای بیان این حقیقت که جهان جایگاهی همیشگی برای انسان نیست، بسیار به کار میرود.
💡 وقتی سخن از فانی بودن جهان به میان میآید، عبارت خیمه دهر به خوبی نشاندهنده ماهیت ناپایدار و گذرا بودن هستی است.