خیمه ٔ بلند

خیمه بلند. [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ی ِ ب ُ ل َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) کنایه از آسمان. فلک. گردون:
چند گردی گردم ای خیمه بلند
چند تازی روز و شب همچون لوند.ناصرخسرو.

کنایه از آسمان فلک گردون

💡 پس از کشتن من چو فرخنده شاه بیاید سوی خیمه با اشک وآه

💡 ز یاد خیمه لیلی همان روزم سیه باشد اگر با دیده آهو شوم همخانه در صحرا

💡 آب چو خاکی بُده باد در آتش شده عشق به هم برزده خیمه این چار را

💡 لاله از داغ تمنای بهار عارضت کرد در صحرای خجلت خیمه حسرت طناب

💡 زمانی به خیمه همی بنگرید خروشی چو شیر ژیان بر کشید

💡 بیا که باغ نکوتر ز روی دلخواهست بهار خیمه برون زن چه جای خرگاهست