خیشومی بودن

{nasality} [زبان شناسی] وضعیت یا کیفیت یک آوا که در هنگام تولید آن به طور هم زمان بخشی از هوا از خیشوم و بخش دیگر از دهان خارج شود

وضعیت یا کیفیت یک آوا که در هنگام تولید آن به‌طور هم‏زمان بخشی از هوا از خیشوم و بخش دیگر از دهان خارج شود.

💡 خیشومی نرمکامی یک صامت است که در گفتار برخی از زبان‌های جهان به کار می‌رود. نماد این همخوان در الفبای آوانگاری بین‌المللی ⟨ŋ⟩ است.

💡 زبان پشتو، چه از نظر واج‌شناسی و چه ازنظر ساختمان دستوری، با دیگر زبان‌های ایرانی تفاوت‌هایی دارد. خیشومی‌شدگی و کامی‌شدگی در آواشناسی تاریخی پشتو نقش مهمی ایفا کرده است. این زبان را به دو گروه غربی (یا جنوب‌غربی) و شرقی (یا شمال‌شرقی) تقسیم می‌کنند. گویش مهم گروه غربی، گویش قندهاری است و در گروه شرقی گویش پیشاوری اهمیت دارد. اختلاف میان این دو گروه، هم در چگونگی ادای واکه‌ها و هم در برخی نکته‌های دستوری است. ازجمله نام یا عنوان زبان که در قندهاری «پشتو» و در پیشاوری «پختو» تلفظ می‌شود.