خوش کرداری

خوش کرداری. [ خوَش ْ / خُش ْ ک ِ ]( حامص مرکب ) خوش عملی. خوش رفتاری. مقابل بدکرداری.

خوش عملی خوش رفتاری

💡 به نام نیک در عالم بمان از نیکویی بر خود که نیکی را بود لاشک جزای نیک کرداری

💡 ورای عشق محالم نمود کرداری وگر رود دل و دینم نگردم از کردار

💡 زنده کرد آن جمله فردوسی به الفاظ دری اینت کرداری شگرف و اینت گفتاری متین

💡 نیست کرداری که از ما دستگیر ما شود دست امیدی به دامان کرم داریم ما

💡 ما خداوند تو را خانهٔ گفتاریم گر تو او را، فلکا، خانهٔ کرداری

💡 چه کنی پرسش تاریخ حوادث، پروین ورقی چند سیه گشته ز کرداری چند