خوش مطلعی

خوش مطلعی. [ خوَش ْ / خُش ْ م َ ل َ ] ( حامص مرکب ) خوش آغازی کلام. حسن مطلع.

خوش آغازی کلام حسن مطلع

💡 من که باشم تا توانم مدح سنج او شدن خامه ام را مطلعی گردید جاری بر زبان

💡 سرزد از جوش بهار طبع رنگین مطلعی از نهال خامه ام ناهیدگل از شاخسار

💡 آفتاب مدحتش را مطلعی رو داده است کز ویم در دل جوان شد ذوق مدحت گستری

💡 سحر ز شرم رخت مطلعی به تاب رساندم زمین خانهٔ خورشید را به آب رساندم

💡 تا چو خورشید درخشان مطلعی رنگین کنی از شفق صد کاسه خوناب می باید کشید