خوش طالعی

خوش طالعی. [ خوَش ْ / خُش ْ ل ِ ] ( حامص مرکب ) خوش اقبالی. خوشبختی.

خوش اقبالی خوشبختی

💡 طالعی دارم ‌که چرخ بی‌مروت همچو شمع شام پیش از دیگر آگه از سحر گرداندم

💡 محمود باد عاقبت او چو نام من با طالعی خجسته‌تر از طلعت ایاز

💡 ز بهر خویش چنان طالعی نداند ساخت که ساخته است ز بهر تو ایزد داور

💡 طالعی کو که گشایم در گلزار ترا؟ مغرب بوسه کنم مشرق گفتار ترا

💡 چون صدف طالعی از عقده مشکل دارم که اگر آب خورم آبله دل گردد

💡 اقبال قاصدی که رسد از جنابِ دوست فرخنده طالعی که ببوسم خطابِ دوست