خوش خصالی

خوش خصالی. [ خوَش ْ / خُش ْ خ ِ ] ( حامص مرکب ) خوش طبعی. خوش ذاتی. خوب سرشتی. نیکوسرشتی.

خوش طبعی خوش ذاتی

💡 زهی ستوده خصالی که فطرت دو جهان بود چو عقل نخستین به ذات تو توأم

💡 در معنی و لفظ تو تفاوت نتوان یافت خوشتر بود از روی، خصالی که تو داری

💡 ایا گزیده خصالی، که برد باری را بزیر طبع تو یزدان پدید کرد وطن

💡 کسی کو ذات پاک بیهمالش ببیند گوید از نیکو خصالی