خلع عذار کردن

(خَ عِ عِ. کَ دَ ) [ ع - فا. ] (مص ل. ) بی شرمی کردن، افسارگسیختگی کردن.

بی شرمی کردن، افسارگسیختگی کردن.

💡 بگذارم ز بحر و پل بگریزم ز جزو و کل چه کنم من عذار گل که ندارد عذار تو

💡 به ژاله‌ای که چکد بر جبین لاله لالا به شبنمی که فتد بر عذار ورد مورد

💡 رنگی از لاله عذاران جهان نیست مرا بهره جز داغ ازین لاله ستان نیست مرا

💡 بیار، از آن می کهن که بشکند خمار من مئی که زنگ ما و من زُداید از عذار من

💡 ((و لا يحملنكم شنانهم على قتالهم قبل دعائهم والا عذار اليهم )) (127)