خراشیده گردیدن

خراشیده گردیدن. [ خ َ دَ / دِ گ َ دَ ] ( مص مرکب ) خراشیده شدن. خراش یافتن. خراش برداشتن.

خراشیده شدن خراش یافتن

💡 گوشی نمیکنی تو بدین جانب، ای نگار تا بر کشم ز دل، که خراشیده‌ای، خروش

💡 از سنگ، نگین چهره خراشیده برآید آوازه لعل لب او تا به یمن رفت

💡 ای هر سر مویت را رویی به پریشانی صد روی خراشیده موی تو به پیشانی

💡 تا سرو خوش خرام تو از باغ رفته است رخسار خود ز موج خراشیده است آب

💡 تراشیده موی و خراشیده روی خروشان شده شو بزن، زن بشوی

💡 دل صاحب دردی است که در حالت شیون با آه خراشیده دل ماتمیان نیست