«خر دراز بستن» یک عبارت فارسی است که به صورت کنایه به کار میرود. این اصطلاح برای توصیف کسی استفاده میشود که زندگی خود را راحت و بیدغدغه میگذراند. به عبارت دیگر، کسی که «خر دراز بسته» است، از رفاه و آسایش برخوردار است و نگرانی کمی در زندگی دارد. او به راحتی و با فراغ بال زندگی میکند. این عبارت معمولاً برای افرادی به کار میرود که تجمل و وضعیت خوب خود را نشان میدهند. یعنی علاوه بر راحتی، ظاهر یا شان خود را هم حفظ میکنند. در فرهنگ فارسی، «خر دراز بستن» کنایه از زندگی با آسایش، فراغت و بیدغدغه بودن است. چنین افرادی معمولاً به دنبال آرامش و راحتی در کار و زندگی هستند. این عبارت در اشعار و متون قدیمی نیز آمده و برای توصیف لذت بردن از زندگی و گذراندن وقت با فراغ بال استفاده شده است. شاعران از این کنایه برای تصویرسازی راحتی و رفاه بهره میبردند. این اصطلاح هم در معنی کنایی و هم در معنی مجازی کاربرد دارد و میتواند برای کسی به کار رود که زندگی مرفه و بدون سختی دارد. در مجاز، گاهی به معنی بیتوجهی به مشکلات هم تعبیر میشود.
خر دراز بستن
لغت نامه دهخدا
خر دراز بستن. [خ َ دِ ب َ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایه از عرض تجمل و شأن کردن و به بی غمی و به فراغ بال گذراندن:
وحشی بس است چند توان بست خرد راز
از خر ظریف شهر بیندیش زینهار.وحشی ( از آنندراج ).به اهل میکده زاهد کند نواخوانی
دراز بسته چو طنبور خوش خر خود را.اشرف ( از آنندراج ).
فرهنگ فارسی
کنایه از عرض تجمل و شان کردن و به بی غم و بفراغ بال گذراندن.
