خدعه کردن

خدعه کردن. [ خ ُع َ / ع ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) فریب بکار بردن. مکر کردن. نیرنگ زدن. حقه سوار کردن. تَخدیع؛ فسون ساختن.

آمیخته به خدعه فریب آمیز

💡 با فریب و خدعه کشتی صاحبان هند را تا چو طاعون و وبا در هند پابرجا شوی

💡 پس ايشان به نزد هانى رفتند و او را به هر نحوى كه بود به سمتمنزل ابن زياد حركت دادند، هانى در بين راه به اسماء، گفت: اى پسر برادر من از ابنزياد خائف و بيمناكم، اسماء گفت: مترس زيرا كه او بدى با تو در خاطر ندارد و او راتسلّى ميداد تا آنكه هانى را به مجلس آن ملعون در آوردند به مكر و خدعه و تزو ير وحيله آن شيخ قبيله رانزد عبيداللّه آورند، چون نظر عبيداللّه به هانى افتاد گفت:

💡 مؤ لف گويد: اكنون مى توان به حقانيت سخن حضرت پى برد كه به آن كوردلانفرمود: اى مردم از اين خدعه معاويه و بالا بردن قرآن، فريب نخوريد و دست از جنگبرنداريد كه اگر تسليم شويد بعدا پشيمان مى شويد و پشيمانى سودى ندارد.

💡 ((قسم به خدا! پروردگار آدميان، هيچ كارى را بيهوده نگذاشته، خدايا! فتنه اى رابراى ما آفريدى تا به وسيله آن، آزمايش شويم. ابوبكر و عمر دو خليفه پيشين، راهراست را به ما نشان دادند؛ آنها حتى يك درهم را از روى خدعه نگرفتند و يك درهم در كارشخصى و هواى نفس خود صرف نكردند. ولى تو، خمس شهرها را به مروان دادى. واىبر اين سعى و كوششى كه دارى !!))(595).

💡 غمم بکشت که خوبان چرا ندانستند که خدعه‌باز کدامست و عشق، باز کدام

💡 تن در آن خدعه مده زانکه یکی زن رمه نیست کش توان کآبش فدا ساختن این دمدمه را